Αρέθουσα! Η πόλη που ενέπνευσε τον Ευριπίδη (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Η Αρέθουσα ήταν αποικία των Χαλκιδέων και η τοποθεσία της κατά τον αείμνηστο Ν.Μουτσόπουλο κι άλλους διακεκριμένους αρχαιολόγους  είναι πολύ κοντά στο σημερινό Μόδι .

Ο λόφος που ήταν χτισμένος η ακρόπολη της Αρέθουσας, τραβηγμένος από την πλευρά της λίμνης Βόλβης. Μπροστά του εκτείνονταν η πόλη  

Ξεκινούσε από την περιοχή που σήμερα στο Μόδι οι κάτοικοι ονομάζουν «πόρτες» και εκτείνονταν βορειότερα πάνω στον λόφο. Οι ”πόρτες” αυτές ήταν στο σημείο μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα  όταν και χρησιμοποιήθηκαν από τον στρατό για να γίνουν σφαίρες και πυρομαχικά, καθώς περιείχαν μόλυβδο

Η πύλη της Αρέθουσας! Εδώ στέκονταν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα οι πύλες , που οι ντόπιοι ονόμαζαν ”πόρτες”

Τμήμα της μαρμάρινης κολόνας που συγκρατούσε το δεξιό φύλλο της πύλης, σώζεται μέχρι και σήμερα στο σημείο

 Η περιοχή της αρχαίας πόλεως βρίσκετε σε έναν λόφο απέναντι και δυτικά του Βυζαντινού κάστρου της Ρεντίνας, σε μια επίσης φυσικά οχυρωμένη θέση με απρόσκοπτη ορατότητα στην λίμνη Βόλβη και στην είσοδο των Μακεδονικών Τεμπών από την πλευρά της Θεσσαλονίκης
Το Βυζαντινό κάστρο , όπως φαίνεται από την ακρόπολη της Αρέθουσας
Ακόμα και σήμερα αν περπατήσεις από τις «πόρτες» και ανατολικά, προς την Άγια Μαρίνα θα συναντήσεις όστρακα, τάφους, τμήματα μαρμάρινων κιόνων και μία σειρά από ευρήματα που μαρτυρούν την ακμή της πόλης κατά την διάρκεια των Μακεδονικών χρόνων.
Μαρμάρινες πλάκες , απομεινάρια από μεγαλόπρεπα κτίρια και ναούς της πόλης , διάσπαρτα στην περιοχή
Δυστυχώς παρά τις μεμονωμένες προσπάθειες επιστημόνων η περιοχή δεν έχει ανασκαφεί και έχει αφεθεί στις ληστρικές επιδρομές δεκάδων αρχαιοκάπηλων αλλά και στις αυθαίρετες ανθρώπινες επεμβάσεις ειδικά τα τελευταία χρόνια.
Λαθρανασκαφή στην ακρόπολη της Αρέθουσας
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πόρτες που ήταν δυο τεράστιες μονολιθικές πύλες και αποτελούσαν μια από τις πύλες τις αρχαίας Αρέθουσας, στεκόταν στο ομώνυμο σημείο μέχρι τα χρόνια του Α παγκόσμιου πόλεμου όταν και καταστράφηκαν κατά τις εχθροπραξίες Άγγλων και Τούρκων.
Στην Αρέθουσα τα χρόνια της βασιλείας του Αρχέλαου είχε καταφύγει ο ποιητής Ευριπίδης όπου σύμφωνα με τις πηγές έγραψε εδώ την τραγωδία του ”Βάκχες” εμπνευσμένος από το μοναδικό τοπίο των Μακεδονικών Τεμπών αλλά και από τελετουργικό της περιοχής στο οποίο συμμετείχαν αποκλειστικά γυναίκες από την Αρέθουσα
Εδώ μάλιστα βρήκε και τραγικό θάνατο όταν τον κατασπάραξαν σκυλιά και εδώ τάφηκε.

Μέχρι τα μεσαιωνικά χρόνια εκεί που σήμερα βρίσκετε το οθωμανικό τσιφλίκι στο Μόδι, βρίσκονταν ένα χάνι όπου οι ταξιδιώτες που συνέχιζαν προς Κωνσταντινούπολη άλλαζαν άλογα.

Κτήμα Σταθάτου, ή τσιφλίκι. Το περίφημο mutatio Peripidi , όπως είναι σήμερα , λίγο έξω από το Μόδι

Το σημείο ονομαζόταν λατινικά mutatio Peripidi ονομασία που συνδέεται με τον αρχαίο ποιητή και πιθανότατα με το σημείο που θάφτηκε πριν τα οστά του μεταφερθούν από τον Αρχέλαο στην Πέλλα.

Κτήμα Σταθάτου, εσωτερική άποψη

Στα πρώιμα Μακεδονικά χρόνια η Αρέθουσα γνώρισε και την μεγαλύτερη ακμή της αφού ο Αρχέλαος αλλά και οι διάδοχοι του φαίνεται πως την πρόσεξαν ιδιαίτερα και μερίμνησαν για τα κτίρια τους δρόμους και τα τείχη της.
Στην αρχαία Αρέθουσα πιθανότατα να πέρασε κάποια από τα παιδικά του χρόνια και ο Μέγας Αλέξανδρος κοντά στον δάσκαλο του Αριστοτέλη και μακριά από τις ίντριγκες του παλατιού στην Πέλλα.
Η πόλη μάλιστα ήταν κέντρο ορφικών μυστήριων στην περιοχή μέρος της τελετουργίας τους πέρασε μέχρι τις μέρες μας μέσα από τον θρύλο του ελαφιού της Άγιας Μαρίνας.
 Η περιοχή γνώρισε ακμή και κατά τα ρωμαϊκά χρόνια καθώς πολύ κοντά -ίσως και από μέσα της περνούσε – η Εγνατία Οδός, και παράκμασε σταδιακά στα χρόνια του Βυζαντίου όταν το κέντρο της περιοχής λόγω και τις στρατηγικής τους θέσεις έγινε ο οικισμός-φρούριο στην είσοδο των Μακεδονικών Τεμπών.
Η θέα προς την λίμνη Βόλβη, από την ακρόπολη της Αρέθουσας
Για εκείνη την περίοδο λίγα πράγματα είναι γνωστά για την πόλη όπως η αναφορά του Μελετίου στην Γεωγραφία του όπου σημειώνει: «Αρέθουσα, πόλις ποτέ προς τον Στρυμονικόν κόλπον, η οποία ύστερον Ρενδίνα εκλήθη…».
Στα πρώτα χρόνια της επικράτησης του Χριστιανισμού η Αρέθουσα ήταν έδρα επισκοπής και ένας από τους πρώτους επισκόπους της στα χρόνια της βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου ήταν ο Άγιος Μάρκος ο οποίος μαρτύρησε επί Ιουλιανού και η μνήμη του  τιμάται στις 29 Μαρτίου. Παράκμασε λίγο αργότερα κι εγκαταλείφθηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ αφού πρώτα όμως στρατιώτες της που συμμετείχαν αιώνες πριν στην εκστρατεία του Μ.Αλεξάνδρου, ίδρυσαν και κατοίκησαν την Αρέθουσα της Συρίας, πόλη που υπάρχει μέχρι σήμερα με την ονομασία Εr Rastan , ξεκάθαρη παράφραση σύμφωνα με τους ιστορικούς, του ονόματος Αρέθουσα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *